Konusu
Ne bir müze rehberi ne de bir görevler kronolojisi; Campomorone'deki İtalyan Kızılhaç Müzesi'nin eserleri arasında yavaş bir yürüyüş. Amaç, o eşyaları kullanan, giyen ve koruyan insanları okura geri vermek. Yıpranmış bir üniforma, ahşap bir sedye, sararmış bir mektup: her biri «zamana direnmiş bir hayat parçası».
Kitabın iki bölümü
Sessiz hikâyeler
Temalara göre beş bölüm: konuşan eşyalar, cepheden sesler, iyileştiren eller, bellek ve kimlik, geçmişi bugüne bağlayan ip. Bellek üzerine düşünceler, yazarın Askeri Birlik subayı ve sahada gönüllü olarak yaşadıklarıyla iç içe geçiyor.
Campomorone'deki müze
Müzenin hikâyesi, çoğunlukla kurucusu Giuseppe Pittaluga'nın ağzından: 1981'de «eski eşyalardan küçük bir sergi»nin doğduğu, yalnızca bir kapakla çıkılan çatı katından 22 Kasım 1986'daki açılışa, tarihi araçlara ve otuzuncu yıla kadar.
«İyileştiren eller haber olmaz, ama her şeyi bir arada tutan onlardır.»
Kimler için
Kızılhaç gönüllüleri ve askeri personeli, öğrencilerini Campomorone'ye götürmek isteyen öğretmenler ve belleğin işe yaraması için bir yüzü olması gerektiğine inanan herkes için.
Belgeleri kolayca incelenebilmesi için dijitalleştirip düzenleyen Michele Costella'nın katkısı ve müzenin kurucusu ve müdürü Giuseppe Pittaluga'nın danışmanlığı ve tanıklığıyla.